lunes, 6 de julio de 2026

Sincericida

 

Lloro

en silencio, 

me devasto entero,

abrazo al monstruo,

espero

            escondido 

                              en mi vertedero        

                                                          clandestino.


Odio, no por odiar, 

estoy en mi orgía de culpa…

soy yo,

caminando firme a la autodestrucción…


No hay nadie.

Están ahí, pero no hay nadie.


El vacío es inabarcable…

hay desolación en la intemperie.


Temedme

                       estáis avisados

                                                         perdí todo

no conocéis mi oscuridad que ya no oculto.

No hay comentarios:

Publicar un comentario